Οι τελευταίες μας αναρτήσεις:

Συνέντευξη, Γιώργος Χατζηγεωργίου (Νέα της Θράκης)

Ο υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με την Κοινωνική Συμμαχία, Γιώργος Χατζηγεωργίου, απαντάει στις ερωτήσεις του thraki Νεα.

 

Είστε ευρέως γνωστός από τους αγώνες σας κατά των χρυσωρυχείων. Τον αγώνα αυτόν τον δίνει η τοπική κοινωνία χρόνια. Ποια θα είναι η κατάληξη κατά την άποψή σας;

H απελευθέρωση της Θράκης από αυτό το έγκλημα διότι έχουμε ήδη επιλέξει το μέλλον και αυτό λέγεται Ζεόλιθος.

 

Ήταν ένα από τα βασικά κίνητρα να ασχοληθείτε με τις περιφερειακές εκλογές το θέμα των χρυσωρυχείων;

Οι αγώνες κατά της καταστροφής του τόπου δημιούργησαν το αρχικό πλαίσιο συνεργασίας με τους Δήμους αλλά και την…

Διαβάστε περισσότερα: Συνέντευξη, Γιώργος Χατζηγεωργίου (Νέα της Θράκης)
Ζεόλιθος στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Κατεχόμενη Θράκη

Αποστολή στην Ανδριανούπολη - Ζεόλιθος στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Κατεχόμενη Θράκη στις 23/04/2014.…

Διαβάστε περισσότερα: Ζεόλιθος στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Κατεχόμενη Θράκη

-Επιτέλους ένας άνθρωπος!

Το είχε πει με μία κραυγή απόγνωσης.

-Τι θέλετε, Κυρία μου.

-Θέλω να με βοηθήσετε… Τι άλλο;

-Σωστά, τι άλλο… Στην υπηρεσία σας, πείτε μου.

-Θέλω…

-Ναι…

-Τι θέλω κι εγώ δεν ξέρω… Θέλω να φύγω και να μείνω…

-Συγγνώμη;

-Το μικρό μπαούλο μου, παρακαλώ.

-Ναι, βέβαια.

Κι ενώ στην αρχή φαίνεται ασήκωτο, ο υπάλληλος ξαφνιάζεται από την ελαφρότητα του είναι του και κοιτάζει την Κυρία μ’ ένα περίεργο τρόπο.

-Σας ξάφνιασε κάτι;

-Το βάρος του, Κυρία μου.

-Είναι η ψυχή μου, Κύριε.

-Καταλαβαίνω.

Ανεβαίνουν στο τραίνο λίγο πριν τον Δάσκαλο και τον μαθητή που τους πρόλαβαν ίσα ίσα.

 

Πηγή: https://www.lygeros.org/articles?n=14873&l=gr…

Διαβάστε περισσότερα: Ν. Λυγερός - Επιτέλους ένας άνθρωπος!

Το τραίνο είχε φτάσει στο λιμάνι μόνο που δεν είχε θάλασσα. Τα ναυτάκια δεν είχαν πια πού να παίξουν το ρόλο τους. Δεν περίμεναν έναν σταθμό δίχως υγρό στοιχείο. Πώς ήταν δυνατόν να σκεφτούν αυτό το έγκλημα, είχαν αφαιρέσει τη Μαύρη Θάλασσα από τη Θράκη. Τόσο πολύ φοβόντουσαν οποιαδήποτε αντεπίθεση από τους επόμενους. Αυτή η δειλία ήταν χαρακτηριστική. Ήθελαν, λοιπόν, να μην συνδυάζουν οι Έλληνες τη Θράκη με τη Μαύρη Θάλασσα. Αυτό ήθελε να πει η Κυρία με το παράξενο καπέλο και γι’ αυτό ήθελε ένα λουλούδι πάνω του. Ήθελαν να σβήσουν ακόμα και τα ίχνη της Ρωμανίας. Το έγκλημα ήταν η γενοκτονία της μνήμης. Αυτό κρυβόταν πίσω…

Διαβάστε περισσότερα: Ν. Λυγερός - Το τραίνο στο λιμάνι

Όταν έφτασε το τραίνο, όσο παράξενο κι αν φαινόταν, η λύπη έγινε χαρά. Το τραίνο αν και σήμαινε ένα μη επιλεγμένο ταξίδι παρέμεινε ένα μέσον απελευθέρωσης για την αρχή μιας άλλης ζωής που μπορεί να μην είχε πια σχέση με την προηγούμενη, αλλά αποτελούσε τη συνέχεια της και αυτό ήταν σίγουρα παρήγορο για όλα τα παιδιά, τις γυναίκες και τους άντρες που ήταν ικανοί να περπατήσουν σε αυτήν την Περιπατητική Σχολή, όπου δεν είχαν γραφτεί με τη θέλησή τους. Αυτό ήταν γραμμένο στο πεπρωμένο τους, αφού την ώρα του ύπνου άλλοι έγραφαν την ιστορία τους. Κι ήταν όλοι σ’ ένα θεατρικό έργο, όπου αυτοσχεδίαζαν το ρόλο τους, γιατί δεν…

Διαβάστε περισσότερα: Ν. Λυγερός - Όταν έφτασε το τραίνο
- Είδες με τι μοιάζει το κόσμημα;
- Δεν πρόλαβα.
- Μου θύμισε αυτά που κάνουμε.
- Μπορεί να έχει την ίδια καταγωγή με μας.
- Μπορεί.
- Και γιατί να μας το δώσει;
- Διότι μας ξέρει.
- Μα πώς;
- Έχει πραγματικά σημασία;
- Δεν ξέρω.
- Πάντως το έδωσε σε μας.
- Για κάποιο λόγο.
- Αλλά ποιον;
- Δεν πειράζει αν δεν το καταλαβαίνουμε.
- Πρέπει να το διατηρήσουμε.
- Μέχρι να έρθει να μας βρει.
- Για να το ξαναπάρει πίσω.
- Είμαστε η συνέχεια.
- Ο συνδετικός κρίκος…
- Μεταξύ του παρελθόντος και του μέλλοντος.…
Διαβάστε περισσότερα: Ν. Λυγερός - Το κρυφό κόσμημα

Πάνω από τα σύννεφα συνέχιζε να πετάει η στρατηγική, για να δει τα χαρακτηριστικά της υπερδομής που χαρακτήριζε την περιοχή. Ήταν απίστευτο το γεγονός ότι σε αυτό το ύψος όλοι μπορούσαν να αντιληφθούν ότι η Θράκη δεν ήταν απλώς μια γωνία, αλλά κι ένα ολόκληρο λιμάνι ανοιχτό στον κόσμο. Δεν ήταν μόνο και μόνο η Αλεξανδρούπολη, αλλά ολόκληρη η Θράκη που άγγιζε δύο θάλασσες, τη μαύρη και τη λευκή, σαν δύο τετράγωνα πάνω στην άδεια σκακιέρα. Αν ο καθένας το έβλεπε θα καταλάβαινε δίχως περισσότερα λόγια γιατί ήταν στρατηγική αυτή η θέση, αφού το λιμάνι και οι θάλασσες ήταν διαχρονικά. Με αυτόν τον τρόπο αντίληψης θα έβλεπαν οι…

Διαβάστε περισσότερα: Ν. Λυγερός - Πάνω από τα σύννεφα