Οι τελευταίες μας αναρτήσεις:

Ο Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας έκανε πράξη ένα όραμα. Με επίσημη απόφασή του ανακαλούνται οι εγκρίσεις των τεχνικών μελετών μετά από παράβαση των όρων από την εταιρεία Ελληνικός Χρυσός. Πρακτικά είναι μια διακοπή των εργασιών κι αυτό είναι ήδη ένα επίτευγμα. Δεν μπαίνουμε καν στη διαδικασία να αναλύσουμε το θέμα μέσα στο πλαίσιο των ερχόμενων εκλογών. Δεν μας αφορά καθόλου με την έννοια ότι η προτεραιότητα είναι να σταματήσει η καταστροφή της φύσης και της ζωής των ανθρώπων μας στις Σκουριές. Ούτε το θέμα της διπλωματίας έχει ουσία σε αυτό το πεδίο δράσης. Είναι σίγουρα καλό που ο Υπουργός υπογράμμισε ότι οι επενδύσεις είναι καλοδεχούμενες. απαραίτητες και αναγκαίες για την πατρίδα μας αφού αυτό είναι η απόλυτη αλήθεια. Όμως το πιο σημαντικό είναι ότι δήλωσε το εξής «πρέπει και οι εταιρίες να σέβονται τους όρους για τους οποίους έχουν δεσμευτεί, έτσι ώστε να μη θίγεται το δημόσιο συμφέρον και το περιβάλλον», ιδέα πάνω στην οποία προσθέτουμε και την ανθρώπινη παράμετρο, αλλά και την έννοια της μη αναστρέψιμης καταστροφής. Διότι αυτό είναι το πρόβλημα και η ουσία. Αυτή η άδεια δεν έπρεπε να δοθεί από την αρχή, αφού πρόκειται για καθαρά χημική εξόρυξη. Όλοι οι άνθρωποι που πάλεψαν για να σταματήσει αυτή η απαράδεκτη εκμετάλλευση δεν ακούστηκαν για χρόνια.

Η συνέχεια εδώ... https://lygeros.org/articles?n=21006&l=grhttps://lygeros.org/articles?n=21006&l=gr

Πειραματικός ελληνικός ζεόλιθος.

Χάρη στην άδεια έρευνας για ζεόλιθο στην περιοχή Κόκκαλο που έχει ο Γιώργος Γεωργιάδης, έχουμε για πρώτη φορά στα χέρια μας ελληνικό ζεόλιθο, για να κάνουμε πειράματα και επίλεκτες εφαρμογές. Προς το παρόν είναι βέβαια μόνο μερικά κιλά μέχρι να δοθεί η άδεια εξόρυξης του ελληνικού ζεόλιθου, αλλά είναι μία συμβολική αρχή που αποδεικνύει ότι το όραμα έγινε πραγματικότητα και τώρα κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ύπαρξή του όσο και καθυστερημένος να είναι. Επειδή θέλουμε υλικό για πειράματα που αφορούν και ελληνικές πατέντες, ζητήσαμε να έχουμε μια ειδική κοκκομετρία και μάλιστα με δύο επιλογές. Ο Γιώργος Γεωργιάδης μας προμήθευσε με δύο σάκους. Και στις δύο περιπτώσεις είμαστε στα 20 μ και αυτό είναι το αποτέλεσμα των μηχανών - σπαστήρες - που βρίσκονται στο εργοστάσιό του κοντά στην Θεσσαλονίκη. Από μόνο του, είναι η απόδειξη μίας τεχνογνωσίας και μίας αποτελεσματικής τεχνολογίας σε πρακτικό επίπεδο. Ο πρώτος σάκος είναι υλικό από εξόρυξη tout-venant δηλαδή χωρίς καμία επιλογή εκτός από το μέγεθος. Ενώ ο δεύτερος είναι υλικό που προέρχεται από επιλεκτική εξόρυξη, δηλαδή με υψηλή περιεκτικότητα σε κλινοπτιλόλιθο. Αυτό θα μας επιτρέψει να εξετάσουμε και τις επιπτώσεις της διαφοράς στα πειράματα που θα κάνουμε, για να αναδείξουμε τις ιδιότητες του ελληνικού ζεόλιθου για να ενισχύσουμε και το πλαίσιο της εμπορευσιμότητας του ελληνικού ζεόλιθου σ' έναν τομέα με υψηλή προστιθέμενη αξία..

Πηγή: https://www.lygeros.org/articles.php?n=20952&l=grhttps://www.lygeros.org/articles.php?n=20952&l=gr

Εφαρμογές του ζεόλιθου στην ιατρική

A particular structural feature of zeolites relative to other aluminosilicate materials, and other crystalline materials in general, is the existence of channels and/or cavities linked by channels. One of the characteristics that distinguishes zeolites from other porous materials is their variety of pore sizes and shapes. The size and shape of channels/cavities in zeolites therefore define the structural parameters of a given type of zeolite (1). Properties of zeolites, such as ion exchange, intercrystalline pores that discriminate between molecules of different dimension, strong acidic sites, and active reservoirs for metal-catalyzed reactions, have earned them extensive industrial uses. Consequently, fundamental zeolite research has become an area of great interest (2). The remarkable applicability of zeolites ranges from uses in biochemistry, the agroindustry, detergents, soil improvements, the nuclear industry, energy storage, and the textile industry (3). Zeolites are among the most important inorganic cation exchangers. The aluminosilicate structure is negatively charged and attracts cations that come to reside inside the pores and channels. Zeolites have large empty spaces, or cages, within their structures that can accommodate large cations, such as Na+, K+, Br+, and Ca2+, and even relatively large molecules and cationic groups, such as water, ammonia, carbonate ions, and nitrate ions. The basic structure of zeolites is biologically neutral. The ion-exchange process is reversible, allowing for adsorption of ions and molecules, making zeolites useful as filters for dust, toxin removal, and as chemical sieves. Zeolites can have water as part of their structure; after the water has been driven off by heating, the basic framework structure is left intact. Subsequently, other solutions can be put through the structure, and thus the zeolite acts as a delivery system for the new fluid. This process has been exploited and applied in medicine, farm animal feed, and other types of research. Nowadays zeolites compete with cation-exchange resins in water processing and in purification of wastewater and sewage. Zeolites have high cation exchange selectivities, good resistance to temperature and ionizing radiations, and excellent compatibility with the environment. Therefore, zeolites are widely used in modern technology as selective adsorbents, molecular sieves, and particularly as catalysts. It is obvious that the ion sieving and other remarkable properties of zeolites will be utilized in the near future for the environmental and health care industries… …

Με τα νέα δεδομένα στην περιοχή Κόκκαλο κοντά στα Πετρωτά, στο Βόρειο Έβρο, η χαρτογράφηση του ελληνικού ζεόλιθου μας μαθαίνει όλο και περισσότερα στοιχεία, για αυτά τα στρατηγικά αποθέματα της πατρίδας. Η καταγραφή των δεδομένων σε γεωλογικό επίπεδο και ο εντοπισμός ζεολιθικών τόφφων, μας δίνουν τώρα μια εικόνα πιο ξεκάθαρη για την τοποθεσία των κοιτασμάτων που μας ενδιαφέρουν λόγω αυξημένης περιεκτικότητας σε κλινοπτιλόλιθο. Τώρα δηλαδή δεν έχουμε μόνο και μόνο εκτιμήσεις, όπως παλαιότερα για την περιοχή, αλλά αποτελέσματα χειροπιαστά και μάλιστα μερικά από αυτά και με χημικές αναλύσεις χάρη στο τεράστιο έργο που παράγει ο Γιώργος Γεωργιάδης. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε πλέον να αναλύσουμε πιο στρατηγικά τα δεδομένα που ανακαλύφθηκαν με το άνοιγμα του δρόμου πρόσβασης και με τις τοπικές δειγματοληψίες που θα είναι πολύτιμες για την απόδειξη της εμπορευσιμότητας των κοιτασμάτων της περιοχής.

Η συνέχεια... https://lygeros.org/articles?n=20907&l=grhttps://lygeros.org/articles?n=20907&l=gr

Η συμφωνία είναι μόνο το πρώτο βήμα κι όχι το τελευταίο. Η συμφωνία απλώς ξεκαθαρίζει ένα πλαίσιο, το οποίο πρέπει στη συνέχεια να συνοδευτεί από το πεδίο, το πεδίο δράσης και πεδίο μάχης. Έχουμε και άλλα θέματα που πρέπει να προχωρήσουν επί του πρακτέου και η συμφωνία είναι απλώς το σημείο εκκίνησης. Σε αυτό το πεδίο πρέπει να κινηθούμε, για ν’ αποκτήσουμε μια δυναμική που δεν έχουμε προς το παρόν. Επίσης ξέρουμε όλοι ότι μέτρα εξοικονόμησης δεν είναι μέτρα ανάπτυξης και ανάκαμψης. Πρέπει λοιπόν ταυτόχρονα να ελαχιστοποιήσουμε το κόστος μας, αλλά να έχουμε και από κάπου κέρδη. Σε αυτόν τον τομέα μπορούν να βοηθήσουν η ελληνική ΑΟΖ και ο ελληνικός ζεόλιθος. Πρέπει απλώς να το αντιληφθούν και οι υπεύθυνοι και όχι μόνο αρμόδιοι. Διότι πρέπει να γίνουν κινήσεις και μετά πράξεις. Χειροπιαστά παραδείγματα είναι η εξέλιξη του διαγωνισμού για τους υδρογονάνθρακες και ειδικά για το δεύτερο θαλάσσιο οικόπεδο της ελληνικής ΑΟΖ, όπου βρίσκονται τα κοιτάσματα Πύρρος και Αχιλλέας, για το οποίο είναι υποψήφια η τριπλή κοινοπραξία.

Η συνέχεια... https://lygeros.org/articles?n=20854&l=grhttps://lygeros.org/articles?n=20854&l=gr

Η πολιτική αγροτικής ανάπτυξης είναι για την Ελλάδα ένας από τους πιο σημαντικούς τομείς της Ελλάδας. Βέβαια έχουμε συνηθίσει ν’ ακούμε για τους αγρότες μ’ ένα παθητικό τρόπο λόγο επιδομάτων, δίχως ν’ αντιληφθούμε πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν για την πατρίδα μας. Έχουμε μια γη με μεγάλες δυνατότητες και μία τεράστια ποικιλία. Αυτά τα στοιχεία πρέπει να τα αξιοποιήσουμε και να τα αναδείξουμε. Σε αυτό το πλαίσιο ο ελληνικός ζεόλιθος μπορεί να παίξει ένα τεράστιο ρόλο, αφού προστατεύει τη γη, επιτρέπει την εξοικονόμηση νερού για το πότισμα, την αποφυγή βαρέων φαρμάκων, την εξοικονόμηση λιπασμάτων, αφού είναι πιο αποδοτική η καλλιέργεια και βέβαια ταυτόχρονα την αύξηση παραγωγής σε όλους τους τομείς της γεωργίας. Ο ζεόλιθος επιτρέπει επίσης και την πιο αποτελεσματική προστασία των βιολογικών και των παραδοσιακών καλλιεργειών. Έτσι ο ελληνικός ζεόλιθος θα είναι ένα εργαλείο πολύ ισχυρό για την αγροτική ανάπτυξη και θα βοηθήσει έμπρακτα και το πλαίσιο των προστατευμένων ονομάτων προέλευσης που επιβάλλει μέτρα μη συμβατικά για την αντιμετώπιση των ασθενειών των φυτών και των δέντρων. Με αλλά λόγια θα υποστηρίζει ενεργά και αυτόν τον τομέα που αποτελεί ένα κράχτη για τα ελληνικά προϊόντα στο εξωτερικό. Έτσι δεν μιλούμε μόνο και μόνο για παθητικό μέτρο στήριξης για την αγροτικό κόσμο, αλλά μέτρα ανάκαμψης με τον ελληνικό ζεόλιθο. Αυτή η διαφορά είναι τεράστιας σημασίας. Διότι ο ζεόλιθος καταπολεμά αποτελεσματικά τον δάκο, τη μαργαρόνια, τον νηματώδη σκώληκα. Επιτρέπει επίσης την ορθολογική διαχείριση του κατσίγαρου, αφού δεν υπάρχουν πια οσμές και τοξικά στοιχεία με τη χρήση του ζεόλιθου και του γεωργικού ασβέστη. Πρέπει λοιπόν η αγροτική ανάπτυξη να είναι και ζεολιθική, για να φέρει στρατηγικά αποτελέσματα για την πατρίδα μας.

Στην Ελλάδα έχουμε ένα ελαιόλαδο που είναι από τα πιο αναγνωρισμένα στον κόσμο. Τώρα αρχίζουμε να έχουμε για πρώτη φορά στην ιστορία μας και ελληνικό ζεόλιθο. Ξέρουμε ήδη ότι αυτός ο συνδυασμός μας επιτρέπει να παράγουμε ζεόλαδο, δηλαδή έξτρα παρθένο ελαιόλαδο από ελιές που έχουν προστατευτεί αποκλειστικά από ζεόλιθο. Βάζουμε 8 κιλά ανά ρίζα με τη μορφή ενσωμάτωσης, για να δεσμευτούν τα βαριά μέταλλα, οι τοξίνες και οι ελεύθερες ρίζες και ψεκάζουμε μ’ ένα μείγμα 3 κιλά ζεόλιθου για 200 λίτρα νερού, για ν’ αποφύγουμε οριστικά το πρόβλημα του δάκου. Δηλαδή με αυτή τη μεθοδολογία δεν έχουμε πια καθόλου δάκο. Κατά συνέπεια, έχουμε ταυτόχρονα και μικρότερη οξύτητα, πράγμα το οποίο επιτρέπει, τουλάχιστον γι’ αυτό το κριτήριο, να βρισκόμαστε στο πλαίσιο του Ultra premium. Και αυτό είναι πραγματική αξιοποίηση του υγρού χρυσού που αποτελεί το ελληνικό ελαιόλαδο. Όταν λοιπόν διαβάζουμε ότι θέλουν να κάνουν πειράματα στην Καταλονία της Ισπανίας απελευθερώνοντας στο περιβάλλον γενετικά τροποποιημένο δάκο της ελιάς που παράγεται από μια βρετανική εταιρεία, καταλαβαίνουμε ότι είναι άκρως απαράδεκτο, όχι μόνο γιατί πρόκειται για μια παράξενη μεθοδολογία, αφού και οι ίδιοι προβλέπουν να έχει διάρκεια το πείραμα ένα χρόνο σ' ένα χώρο 1000m2 καλυμμένο με δίχτυα για να μη διαφύγουν αυτοί οι τροποποιημένοι δάκοι, πράγμα που είναι δύσκολο να εξασφαλιστεί, αφού δεν πρόκειται για εργαστήριο, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι υπάρχει ήδη λύση με τη χρήση του ζεόλιθου, αφού με 3 κιλά ζεόλιθου καλύπτουμε 40 ελαιόδεντρα. Έτσι αυτή η προσέγγιση φαίνεται εντελώς εκτός πλαισίου και δεν μπορεί να ερμηνευτεί παρά μόνο με οικονομικά συμφέροντα σε μια αγορά που δεν το έχει ανάγκη.

https://lygeros.org/articles?n=20842&l=grhttps://lygeros.org/articles?n=20842&l=gr