-Επιτέλους ένας άνθρωπος!

Το είχε πει με μία κραυγή απόγνωσης.

-Τι θέλετε, Κυρία μου.

-Θέλω να με βοηθήσετε… Τι άλλο;

-Σωστά, τι άλλο… Στην υπηρεσία σας, πείτε μου.

-Θέλω…

-Ναι…

-Τι θέλω κι εγώ δεν ξέρω… Θέλω να φύγω και να μείνω…

-Συγγνώμη;

-Το μικρό μπαούλο μου, παρακαλώ.

-Ναι, βέβαια.

Κι ενώ στην αρχή φαίνεται ασήκωτο, ο υπάλληλος ξαφνιάζεται από την ελαφρότητα του είναι του και κοιτάζει την Κυρία μ’ ένα περίεργο τρόπο.

-Σας ξάφνιασε κάτι;

-Το βάρος του, Κυρία μου.

-Είναι η ψυχή μου, Κύριε.

-Καταλαβαίνω.

Ανεβαίνουν στο τραίνο λίγο πριν τον Δάσκαλο και τον μαθητή που τους πρόλαβαν ίσα ίσα.

 

Πηγή: https://www.lygeros.org/articles?n=14873&l=gr

 

 

 

Στο παραπέντε

Ν. Λυγερός

-Δάσκαλε, παραλίγο να χάσουμε το τραίνο.

-Αστειεύεσαι, μαθητή.

-Αν δεν ήταν η Κυρία να το καθυστερήσει, δεν θα το είχαμε προλάβει.

-Όμως ήταν η Κυρία.

-Ναι, όντως.

-Ας ψάξουμε καλύτερα τις θέσεις μας.

-Ζήτησα ένα παράθυρο.

-Σωστά έπραξες.

-Για να είμαστε από την ίδια πλευρά.

-Είναι προτιμότερο για το σκάκι.

-Και οι άνθρωποι, Δάσκαλε.

-Είναι κομμάτια του Χρόνου.

-Μα τους ακρωτηρίασε η κοινωνία…

-Ανήκουν όμως στην Ανθρωπότητα.

-Θα τους βοηθήσουμε λοιπόν.

-Μόνο έτσι υπάρχει έργο.

-Και το σκάκι;

-Είναι μία προετοιμασία…

-Για ποιο πράγμα;

-Για να μην θυσιάζουμε τους δικούς μας με άσκοπες κινήσεις.

 

Πηγή: https://www.lygeros.org/articles?n=14874&l=gr

 
Ετικέτες ανάρτησης: Ελληνικά άρθρα   Μυθιστόρημα  
 
Διάλεξη του Ν. Λυγερού με θέμα: "Ο ζεόλιθος ως καινοτομία της γεωργίας". ΤΕΠΑΚ, Λεμεσός. Πέμπτη 7 Μαρτίου 2019, ώρα: 10.15
Ο ζεόλιθος στο νέο μεταβατικό οδηγό σπουδών των ΔΙΕΚ στην ειδικότητα Στέλεχος Διατροφής και...